است و مىگويند در صحرا و برارى ، سياحت مىكند . و اگر حيات آن جناب به نحو متعارف باشد ، بايد مشتى از پوست و استخوان باشد و در گوشه افتاده و آن جناب را در صورت و هيأت هر صاحب سنّى فرض كنيم ، جاى همان اعتراض هست . خداى تعالى به اين قوم يا انصاف دهد يا ادراك و شعور كه از هر دو عارىاند . ميبدى در شرح ديوان « 1 » گفته : حق تعالى دندان و اركان خضر را پيش از ظهور خاتم الأنبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هر پانصد سال تجديد مىكرد و بعد از ظهور آن حضرت در هر صد و بيست سال تجديد مىكند . در احتجاج طبرسى « 2 » مروى است از امام حسين عليه السّلام كه فرمود در ضمن حالات آن جناب : « طولانى مىكند خداوند عمر آن حضرت را ، آنگاه ظاهر مىكند او را به قدرت خود در صورت جوان ، صاحب سنّ چهل‌ساله و اين براى آن كه بدانند كه خداوند بر همه چيز قادر است . » بيستم : رفتن وحشت و نفرت از ميان حيوانات بعضى با بعضى و ميان آنها و انسان و برخاستن عداوت از ميان همهء آنها ، چنان چه پيش از كشته شدن هابيل بود . شيخ صدوق در خصال « 3 » روايت كرده از امير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود : « اگر قائم ما خروج كند ، صلح مىشود ميان درّندگان و بهايم . حتّى آن كه زن ، راه مىرود ميان عراق و شام ، نمىگذارد پاى خود را مگر بر گياه و بر سر او زينت‌هاى او است . به هيجان نمىآورد او را درّنده و نمىترساند او را . »

--> ( 1 ) . شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين على عليه السّلام . ص 166 . ( 2 ) . الاحتجاج ، ج 2 ، ص 10 . ( 3 ) . الخصال ، ص 626 .